Anna Pavlova


-(1881–1931) 50 ετών -

Η Άννα Πάβλοβα γεννήθηκε σε μια φτωχή οικογένεια της Ρωσίας αλλά γρήγορα ο χορός άλλαξε τη ζωή της. Ήταν μια από τις διασημότερες μπαλαρίνες στην ιστορία του μπαλέτου, γεννήθηκε στις 12 Φεβρουαρίου 1881 στην Αγία Πετρούπολη της Ρωσίας. Η μεγάλη της αγάπη για το χορό εκδηλώθηκε όταν η μητέρα της την πήγε να παρακολουθήσει το μπαλέτο «Ωραία Κοιμωμένη» στο Αυτοκρατορικό Θέατρο (Imperial Mariinsky Theater). Η παράσταση του Marius Petipa έκανε βαθιά εντύπωση στη μικρή Άννα και η μητέρα της αποφάσισε να την πάει σε μια οντισιόν μπαλέτου της περίφημης Αυτοκρατορικής Σχολής Μπαλέτου (Imperial Ballet School). Λόγω της ηλικίας της και της εμφάνισής της, που θεωρήθηκε «καχεκτική», αρχικά δεν την επέλεξαν. Όμως το 1891, σε ηλικία 10 ετών, έγινε τελικά αποδεκτή.


Early Years

Εμφανίστηκε για πρώτη φορά στη σκηνή στο μπαλέτο Un conte de fées (A Fairy Tale) του Marius Petipa, το οποίο οργανώθηκε για τους μαθητές της σχολής.Η εκπαίδευσή της δεν ήταν εύκολη υπόθεση, αφού το σώμα της αν και μικροκαμωμένο δυσκολεύτηκε να προσαρμοστεί στην «αφύσικη» πλαστικότητα της μπαλαρίνας. Για χρόνια μάλιστα οι συμμαθητές της στη σχολή την αποκαλούσαν «σκουπόξυλο».

Η Πάβλοβα αποφοίτησε το 1899 σε ηλικία 18 ετών και εντάχθηκε στο Αυτοκρατορικό Μπαλέτο. Έκανε το επίσημο ντεμπούτο της στο Θέατρο Mariinsky στο μπαλέτο Les Dryades prétendues (The False Dryads) του Pavel Gerdt. Η ερμηνεία της κέρδισε τους επαίνους των κριτικών και ειδικότερα του μεγάλου

κριτικού και ιστορικού Nikolai Bezobrazov.


Career

Ο Marius Petipa τη λάτρευε, της έμαθε να χορεύει και να αισθάνεται, μαζί του ο χορός της απέκτησε εκτός από δεξιοτεχνία και εκφραστικότητα. Μαζί δούλεψαν σε διάφορα μπαλέτα όπως Paquita, Princess Aspicia , The Pharaoh’s Daughter, Queen Nisia , Le Roi Candaule και Giselle. Η εξέλιξή της ήταν αλματώδης. Η Πάβλοβα απέκτησε φανατικούς θαυμαστές τους οποίους αποκαλούσαν Pavlovatzi.

Ο μεγάλος ρόλος της Πάβλοβα ήρθε όταν αντικατέστησε μια άλλη θρυλική μπαλαρίνα του Αυτοκρατορικού Θεάτρου, την Mathilde Kschessinska, όταν έμεινε έγκυος το 1901. Παρόλο που το σχήμα των ποδιών της ήταν τεχνικά υποδεέστερο απο της Kschessinska, η Πάβλοβα γοήτευσε το κοινό με την εύθραυστη παρουσία της στο ρόλο της Nikya στο μπαλέτο La Bayadère.


Anna Pavlova's shoes (before 1917)

Οι φήμες λενε οτι τα πόδια της ήταν εξαιρετικά άκαμπτα, έτσι ενίσχυε τις pointes της προσθέτοντας ένα σκληρό κομμάτι ξύλου στις σόλες, λυγίζοντας το πλαίσιο του παπουτσιού. Εκείνη την εποχή πολλοί θεώρησαν ότι αυτό ήταν «απάτη» για μια μπαλαρίνα, δεδομένου ότι είχε μάθει να κρατάει το βάρος της στις pointes. Στην περίπτωση της Πάβλοβα αυτό ήταν εξαιρετικά δύσκολο λόγω του σχήματος των ποδίων της. Λύση στο πρόβλημα αυτό έδωσε με την πάροδο των ετών, ο πρόδρομος του σύγχρονου παπουτσιού Pointe.




The Dying Swan

Η καριέρα της ήταν συνεχώς ανοδική, όμως έγινε ιδιαίτερα γνωστή για το ρόλο της στο «Θάνατο του κύκνου»(αρχικά The Swan) ήταν μια solo χορογραφία από τον Mikhail Fokine στο Le Cygne (Ο Κύκνος) του Camille Saint-Saëns από το Le Carnaval des animaux (Καρναβάλι των ζώων) , χορογραφημένο για την Pavlova η οποία το χόρεψε περίπου 4.000 φορές. Στο Θάνατο του κύκνου παρουσιάζονται τα τελευταία λεπτά της ζωης ενός κύκνου. Παρουσιάστηκε πρώτη φορά στην Αγία Πετρούπολη στη Ρωσία το 1905.










Ballet Russes

Τα πρώτα χρόνια των Ballets Russes, η Πάβλοβα δούλεψε για τον Σεργκέι Ντιαγκίλεφ. Το 1909 τον ακολουθεί στο Παρίσι μαζί με άλλους θρυλικούς χορευτές, όπως η Καρσάβινα και ο Νιζίνσκι. Οι παραστάσεις των Ρωσικών Μπαλέτων στη γαλλική πρωτεύουσα, εκείνη την περίοδο, σηματοδοτούν μια νέα εποχή για την τέχνη του χορού στη Δύση.

Οι σκηνογραφίες, τα κοστούμια, το μακιγιάζ των χορευτών, ήταν μια πραγματική επανάσταση στη μόδα, τη διακόσμηση και την ομορφιά. Δυο χρόνια αργότερα, μετά από κάποιες παραστάσεις στο Λονδίνο, εγκαταλείπει τον Ντιαγκίλεφ. Σύμφωνα με τις φήμες, δεν άντεχε άλλο την άκρως αυταρχική και εγωκεντρική συμπεριφορά του. Σχηματίζει, λοιπόν, μια μικρή ομάδα χορευτών και με αυτή ταξιδεύει σε όλο τον κόσμο δίνοντας παραστάσεις μέχρι τα μέσα του 20ού αιώνα. Το ρεπερτόριό της περιλάμβανε κυρίως συμπτύξεις των έργων του Petipa και εξειδικευμένες χορογραφίες για τον εαυτό της.




Anna and her pet swan Jack at Ivy House - 1920's

Η Πάβλοβα μετακόμισε στο Λονδίνο το 1912 , όπου έζησε για το υπόλοιπο της ζωής της. Eίχε αληθινούς κύκνους στον κήπο της σε μια τεχνητή λίμνη, όπου ακόμα και σήμερα βρίσκεται ένα άγαλμα της από τον Σκωτσέζο γλύπτη George Henry Paulin.





Γλυκό Πάβλοβα

To 1926, η Άννα Πάβλοβα κάνει τουρνέ στη Νέα Ζηλανδία. Όπως φημολογείται, ο σεφ του ξενοδοχείου “Wellington” αποφασίζει να δώσει το όνομα Πάβλοβα στο επιδόρπιο προς τιμήν της μπαλαρίνας που είχε μαγέψει, με την ερμηνεία της ως Κύκνος στο Καρναβάλι των Ζώων, κοινό και κριτικούς. Η αφράτη και ελαφριά Πάβλοβα ταίριαζε απόλυτα με την τουτού από το κοστούμι του κύκνου, που ήταν πολυεπίπεδο και λευκό.











Κατά τη διάρκεια μιας περιοδείας στη Χάγη της Ολλανδίας, η Πάβλοβα έπασχε από πνευμονία και έπρεπε να υποβληθεί σε επέμβαση. Της είπαν ότι αν προχωρούσε στην επέμβαση δεν θα μπορούσε να χορέψει ποτέ ξανά. Έτσι αρνήθηκε να χειρουργηθεί, λέγοντας χαρακτηριστικά ότι: «Αν δεν μπορώ να χορέψω τότε μάλλον θα είμαι νεκρή». Τελικά πέθανε από πλευρίτιδα, τρεις εβδομάδες πριν τα 50α της γενέθλια.

Λίγο πριν πεθάνει, παθιασμένη με τον χορό μέχρι την τελευταία της ανάσα, θέλησε να δει το κοστούμι του κύκνου για τελευταία φορά και ζήτησε να ντύσουν τη σορό της σαν κύκνο και να παίζουν τα βιολιά της ορχήστρας τον Θάνατο του κύκνου. Άφησε την τελευταία της πνοή στις 23 Ιανουαρίου 1931.





.


sources: iefimerida.gr - mamapeinao.gr - wikipedia - elculture.gr - mixanitouxronou.gr - britannica.com -

16 Προβολές0 Σχόλια